Tekila Moments

ITO NA yata ang sign na dapat ko nang tigilan ang malaking kalokohang ini-entertain ko sa utak ko. Haiz... nakakalungkot naman.  Buo ako sa panlabas, pero durug-durog ang kalooban ko. 

Mahal sa tago.  Dito naman ako magaling.  Sabi ni Siege, gustung-gusto ko ng distraction. Pero kahit gaano karaming distraction ang pumuno sa'kin, sa kahuli-huliha'y dapat ko pa ring alamin kung saang direksyon ako pupunta.  Ang problema hindi ko gustong umalis sa distraction dahil sa takot.  "Pero yung mga hindi pagdedesisyon na yan, isa lang ang ibig sabihin niyan.. Diba nga ang mga neutral, tahimik na pagpayag?  Kung ayaw mo talaga siyang seryosohin, wag mo nang patagalin.  Umalis ka na sa sitwasyon at wag mo nang i-contain."

"Ayokong umalis, gusto ko na siya."

"Nagugulat ako sa sinasabi mo.  Pero pag-isipan mo rin muna.  Wag ka agad susugod, baka maparis ka na naman sa dati."

Nakapagdesisyon na ako.  Gusto ko siya na.

Huhuhu... Ready na ba akong masaktan?

Seryosong pakikipag-usap ito sa sarili ko.  Alam kong gusto ko na  siya. At gusto ko, siya na.

Nabanggit ko ito sa isang kakilala:

"Gusto ko na siya."

Ibahin lang natin ng konti iba na ang ibig sabihin.

"Gusto ko siya na."

Iba na direksyon.

At ang reaksyon niya, "Pero in both sentences, 'sya' is passive.  It doesn't guarantee a happy ending in neither scenario."

Kaya ang tanong ko sa kanya, "What do you suggest?"

At ang sabi niya, "Sana 'siya' feels the same towards 'ko'.

Sana nga. Sana.

big day ng kras ko. :) sana makapag-haberdey naman ako.  sheesh.

haberdey sunshine. :)